|
| |
 |
|
| |
|
|
| |
|
|
|
Wat als vliezen breken voor de bevalling (of juist niet)?
|
Bij de bevalling kent met het onderscheid tussen de ontsluiting van de baarmoedermond en de uitdrijving van het kind.
Het is onderzocht dat het verschil uitmaakt of bij het begin de ontsluiting de vliezen doorbreken of niet. Dit verschil zit ‘m in de tijdsduur van de totale bevalling en kan wel een verschil van 2 uur korter uitmaken indien de vliezen direct in het begin breken.
Weeënopbouw
Het is algemeen bekend dat de eerste weeën niet zo’n pijn doen, maar naarmate het ontsluitingsproces vordert hoe pijnlijker dit wordt. De pijn zal niet continu doorblijven groeien maar zal dan ook weer afzwakken.
Het vrouwenlichaam zorgt dat er hormonen vrij komen die pijn verzachten.
De uitdrijving
Bij een volledige ontsluiting is het volgende proces de bevalling.
De baby wordt, door samentrekken van de baarmoeder en het persen van de moeder, door de geboortekanaal geduwd. De meeste vrouwen omschrijven de persweeën als de sterke drang die men bij een toiletbezoek voelt. De vrouw gaat automatisch, door deze drang, meepersen.
In deze situatie breken de vliezen vaak indien dit nog niet in de beginfase van de ontsluitingsritueel is gebeurd. Soms gebeurt het dat een baby geboren wordt met de helm op, een omschrijving voor het geboren worden terwijl de vliezen nog niet gebroken zijn.
Nu begint de kritieke fase aangezien men in de gaten moet houden hoe lang het persen duurt. Duurt dit langer dan 1 minuut dan dient de baby goed in de gaten te worden gehouden aangezien zijn gezondheid mogelijke risico loopt.
Meer dan een minuut persen betekent dat de zwangere vrouw naar het ziekenhuis vervoert moet worden indien ze alsnog thuis probeerde te baren.
|
|
In het ziekenhuis zal er een CTG (hartfilm) worden gemaakt om de gezondheid en de conditie van het kind te bepalen om te weten of de bevalling langer mag duren of niet.
Tevens controleert de specialist of het kind in de juiste houding ligt, de meest veilige houding is met het hoofdje naar beneden.
Het kan voorkomen de weeën niet voldoende sterk zijn om het kind naar buiten te begeleiden. Bij dit soort probleem zal er een weeënopwekkende middel gebruikt, een syntocinon infuus.
De hersenen maken normaal gesproken oxytocine aan om de weeën op gang te zetten. Syntocinon is een kunstmatige vorm van oxytocine. Als de bevalling verder doorgaat, zal men kijken of de moeder voldoende krachten heeft en de baby nog in goede gezondheid verkeert, om de het persen met bijvoorbeeld nog een uur voor te zetten.
Regelmatig komt het voor dat een natuurlijke uitdrijving niet soepel verloopt of zelfs stopt. In zo’n geval zal via tang- of vacuumverlossing of ander een keizersnee, de bevalling worden voortgezet.
Soms hoeven zulke methodes niet toegepast te worden en is het ‘inknippen’ al voldoende om de bevalling te bespoedigen.
Het moeilijkste moment van de bevalling is het persen op het moment dat het hoofdje door de smalle kanaal zich naar buiten wurmt. Is eenmaal het hoofdje door het moeilijkste gedeelte zal dan de rest van het lichaam meestal met één perswee naar buiten komen.
|
|
|
|
|
|
|
|
